22 Ocak 2011 Cumartesi

OKYANUS İNSANLAR VARDIR...

 Okyanus insanlar vardır,gerçekten vardır...

O dalgalar,o rüzgarların uğuldayan soluğu,o karartılar ve saydamlıklar,o uçurum bitkileri,o bulutların kasırga ortasındaki çılgın oyunu,o köpüklerdeki kartallar,o milyonlarca ışıklı doruğun-sayılamayacak denli çok başın-bilinmez hangi gizemli kaynaşma içinde yansıttığı güzelim yıldız ışımaları,o birşey ararmış gibi duran orada burada parlayıp duran koca yıldırımlar,o devsel hıçkırıklar,o uzakta belli belirsiz görünen ürkünç yaratıklar,o uğultularla bölünen kapkaranlık geceler,o azgın öfkeler,o dizginsiz çocuklar,o yürek sancıları,o sert kayalar,o büyük yıkımlar,o birbirine bindiren koca gemiler,o tanrısal gökgürültülerine karışan insansal gürlemeler,o yüreğin en derinindeki kanama;sonra,o incelikler,o tatlılıklar,o şenlikler,o sevinçle uçan ak yelkenler,o balıkçı tekneleri,o gümbür gümbür söylenen türküler,o ışıl ışıl yanan limanlar,o toprağın buram buram tütüşü,o ufukta görünen kentler,o suyun ve göğün derin maviliği,o yararlı sertlik,o tüm varlıkları sağlıklı kılan acılık,onsuz herşeyin çürüyeceği o keskin tuz;o kızıp köpürme ve yatışmalar,o Bir'deki bütün,o hep aynı kalandaki beklenmedik değişim,o sonsuzca çeşitlenen o tekdüzelikteki büyük tanık,o altüst oluştan sonraki dengelenme,o insanı sonsuza dek ürpertecek uçsuz bucaksız boşluğun cehennem ve cennetleri,o dipsiz derinlikteki şey...

Tüm bunlar,tek bir kafada bulunabilir,o zaman bu kafa öfke adını alır;böylece bir Aiskhylos'umuz olur,bir İşaya'mız olur, bir Juvenalis'imiz olur,bir Dante'miz,bir Michelangelo'muz,bir Shakespeare'miz olur ve bu ruhlara bakmakla biz  Okyanus'u seyretmiş oluruz.
                                                                                                                                         VICTOR HUGO

O RUHLARA BAKMAKLA BİZ TİYATRO SEYRETMİŞ OLURUZ!...

O RUHLARA BAKMAKLA SİZ BİZİ SEYRETMİŞ OLURSUNUZ!...

Hiç yorum yok: